Roze strikjes in een grijze stad

Ying is 10 jaar geleden naar uit China naar Nederland gekomen om te trouwen met een Nederlandse man. Na zeven jaar besloot ze te scheiden. Ze woont inmiddels alleen in Rotterdam  met haar 2 dochters, Yu-Lang van 9 en Yu-Ting van 2. Ze verlangt terug naar China. Alles lijkt in China beter; Nederland is grijs, saai en afstandelijk. Met haar kleding en dat van haar kinderen probeert ze de frivoolheid terug te brengen in het leven in de grijze stad.

Geeft Teun de Nooijer het stokje over aan zijn dochters?

Voor het magazine Helden heb ik de hockeyer Teun de Nooijer gefotografeerd met zijn 3 prachtige dochters. Teun heeft onlangs zijn carriere als international  beëindigd. Hij is getrouwd met een hockeyster, een Duitse ex-international,  en is eveneens coach van het team waar zijn middelste dochter in speelt. Een familie waar deze sport centraal. Dagelijks zijn ze te vinden zijn op het hockeyveld in Bloemendaal.

Ik heb ervoor gekozen om Teun en dochters te fotograferen op de plek waar ze optimaal zichzelf kunnen zijn; het hockeyveld. Door een geringe scherpte/diepte geef ik de hoofdpersonen alle aandacht. Door louter gebruik te maken van daglicht krijgen de foto’s een zachte, warme uitstraling, wat eveneens de relatie tussen de vader en zijn dochters typeert.  De foto’s stralen warmte en puurheid uit. En ondanks een kenmerkende dynamiek tussen een vader en drie bewegelijke dochters, zien we door een bewuste compositie een  grote mate van rust, balans en eenheid.

Huiselijke aandacht

Ik fotografeer graag het huiselijke. De relaties tussen gezinsleden lijken telkens de zelfde, maar als je dit vastlegt op foto, zie je bij elk gezin weer andere soorten verstandhouding. Met mijn ‘gezinsfotografie’ gun de toeschouwers een kijkje achter de schermen van families. Ik  ben hierbij vaak op zoek naar liefde en genegenheid; een ‘Feel Good’ gevoel zonder de echtheid te verliezen.

Ik werk graag met bestaand licht omdat het een mooi zacht maar ook fris gevoel geeft. Ik laat het gezin hun eigen gang gaan en pak de fijne momenten met mijn camera.

Marieska’s zoon is onzichtbaar ziek

Voor het magazine Vriendin heb ik Marieska en haar zoon gefotografeerd; Lucas is 5 jaar oud en zal nooit meer beter worden. Alleen het vervelende van zijn ziekte is, dat niemand het ziet. Zijn ziekte ‘Congenitale Neutropenie’ is zeer zeldzaam. Lucas heeft geen afweer voor bacteriën. Hierdoor kan hij van een wondje op z’n knie doodziek worden. Met zijn dagelijkse portie antibiotica en heel veel handen wassen, lijkt hij behoorlijk te functioneren. Toch is hij vaak heel moe en heeft hij rare klachten als hoge koorts, enorme bloedneuzen, veel hoofdpijn en buikpijn.

Ik werk graag met bestaand licht omdat het een mooi zacht maar ook fris gevoel geeft. Wanneer er onvoldoende bestaand licht is, gebruik ik een lamp op zon manier dat het licht toch die frisheid blijft behouden. Ik laat ze hun eigen gang gaan en fotografeer het liefst de spontane momenten wanneer de mensen voor mijn camera mij even vergeten zijn.

Ex-voetballer start cocktailbar

Andwele Slory, ex-speler van Feyenoord is in het centrum van Rotterdam een cocktailbar gestart. Ik heb hem in deze nog niet volledig verbouwde bar  gefotografeerd voor het magazine Helden waar een interview met hem in stond.

Ik werk graag met bestaand licht omdat het een mooi zacht maar ook fris gevoel geeft. Wanneer er onvoldoende bestaand licht is, gebruik ik een lamp op zon manier dat het licht toch die frisheid blijft behouden. Ik laat ze hun eigen gang gaan en fotografeer het liefst de momenten wanneer de geportretteerde mij even vergeten is.

De Droom van Barbara Muller

Barbara Muller opent een babyhuis waar mensen hun kinderen te vondeling kunnen leggen. Er wordt nog hard gewerkt om het pand snel klaar te krijgen. Barbara ziet haar droom bij elke schroef langzaamaan werkelijkheid worden en laat zich niet tegenhouden, ondanks al de kritiek. Zelfs vanuit de landelijke politiek komt kritiek. Staatssecretaris Teeven vindt het achterlaten pasgeboren kinderen in een vondelingenkamer zelfs strafbaar. Stimuleert zij dat kinderen makkelijker ‘gedumpt’ kunnen worden, of is zij de reddende engel voor ‘gedumpte’ kinderen?

De reportage over Barabara Muller maakte ik voor het Magazine Vriendin.

Ik werk graag met bestaand licht omdat het een mooi zacht maar ook fris gevoel geeft. Wanneer er onvoldoende bestaand licht is, gebruik ik een lamp op zon manier dat het licht toch die frisheid blijft behouden. Ik fotografeer het liefst de spontane momenten wanneer de mensen voor mijn camera mij even vergeten zijn.

Dochter

Kinderen zijn een veelvoorkomend onderwerp in mijn fotografie. Het kan daarom niet anders dan dat ik mijn eigen dochter ook graag fotografeer. Ik fotografeer de momenten die voor mij als moeder belangrijk zijn, zoals tandjes krijgen, het voor het eerst proeven van kersen en mama’s mascara gebruiken als dagcreme.

Ik fotografeer het liefst met daglicht omdat bestaand licht fris en ‘echt’ is. Ik wacht op de momenten waarbij mijn dochter haar eigen gang gaat. Dat is het mooie van kinderen fotograferen, zij zijn zichzelf, met of zonder camera in de buurt.

Tweeling-life

Ik richt me graag op families en deze keer heb ik een gezin gefotografeerd met een vrolijke tweeling. De relaties tussen gezinsleden lijken telkens de zelfde, maar als je dit vastlegt op foto, zie je bij elk gezin weer andere soorten verstandhouding. Met mijn ‘gezinsfotografie’ gun de toeschouwers een kijkje achter de schermen van families. Ik  ben hierbij vaak op zoek naar liefde en genegenheid; een ‘Feel Good’ gevoel zonder de echtheid te verliezen.

Ik werk graag met bestaand licht omdat het een mooi zacht maar ook fris gevoel geeft. Ik laat het gezin hun eigen gang gaan en pak te leuke spontane momenten met mijn camera.

Verhuizen vanwege financiele problemen

Een Hilversumse familie welke ik gevolgd heb met mijn camera, moet wegens financiële problemen verhuizen. Niet leuk, te meer omdat dit huis in jaren door henzelf helemaal is opgeknapt.  Wanneer een tv-ploeg, die van de woning gebruik mag maken voor een TV programma, de woning overneemt, en waarbij ook nog eens alle meubels opzij moeten worden geschoven, wordt het allemaal even teveel. Dit gebeuren laat de familie beseffen dat een definitieve verhuizing heel dichtbij is. Een andere leefomgeving staat hen binnenkort te wachten. Ik heb dagen met dit gezin doorgebracht.

Ik ben geïnteresseerd in relaties binnen het gezin; ik ben op zoek naar liefde, maar ook de wrijvingen en strubbelingen in dit gezin. Ik wil een verhaal, en daar is een conflict voor nodig. Daardoor ontstaat drama. Maar ik wil ook sympathie voelen voor dit gezin; ik wil hun keuzes begrijpen, ook al zouden dat misschien niet mijn keuzes zijn.

Ik probeer het vertrouwen van het gezin te winnen zodat ik achter de façade kan komen. Meer laten zien dan alleen hun masker. Ik ben op zoek naar een verhaal, een conflict en dat is vaak iets wat ze niet zomaar aan de buitenwereld laten zien. Door te luisteren en hen proberen te begrijpen probeer ik dat vertrouwen te krijgen, en meer kan fotograferen dan alleen maar een buitenkant.

Verbrand tijdens liesbreuk-operatie

Voor het magazine Vriendin heb ik Dorien en haar zoontje gefotografeerd. Dorien’s Zoontje Yanniek (2) liep toen hij 6 weken oud was ernstige brandwonden op tijdens een liesbreuk-operatie, omdat het matras te heet werd. Nog steeds moet Yanniek dagelijks een drukpak dragen. Het gezin is inmiddels verwikkeld in complexe juridische procedures. Dat weerhoudt Yanniek er echter niet van om lachend door het leven te gaan.

Ik werk graag met bestaand licht omdat het een mooi zacht maar ook fris gevoel geeft. Wanneer er onvoldoende bestaand licht is, gebruik ik een lamp op zon manier dat het licht toch die frisheid blijft behouden. Ik fotografeer het liefst de spontane momenten wanneer de mensen voor mijn camera mij even vergeten zijn.